De lessen van mijn Vietnamese broer en zus
Geschreven door Laura Spangenberg
Toen ik 9 jaar oud was, kreeg ik een zus én broer. Mijn zus was 16 jaar, mijn broer 14. Ze waren uit Vietnam gevlucht na een zware en angstige boottocht. Opeens waren we een gezin van 6. Ik was ontzettend trots op hen, maar al snel bleek hoe moeilijk een nieuwe start kan zijn. Het waren de jaren ’80, een tijd waarin veel minder aandacht was voor trauma en goede begeleiding.
Mijn zus had een duidelijke ambitie: ze wilde verpleegkundige worden. Hoewel ze de Nederlandse taal nog niet goed beheerste, mocht ze aan een opleiding beginnen. De taalondersteuning van mijn ouders was daarbij onmisbaar.
Mijn broer was intelligent, maar ook volop aan het puberen. Van de uitleg over de Nederlandse regels had hij vooral twee dingen onthouden: vanaf je 16de gold er geen leerplicht meer en op je 18de kon je een eigen huis krijgen. Voor een puber klonk dat als een ideale wereld: de hele dag televisie kijken in je eigen huis. Veel jongeren zouden daar nu waarschijnlijk ‘gamen en series kijken’ van maken.
Maar die situatie was niet houdbaar. Bij ons thuis ging je naar school of naar je werk. Toen mijn zus 18 werd, vertrokken zij en mijn broer. Zonder opleiding, zonder werk en uiteindelijk zonder begeleiding zaten ze samen in een huis. Er was geen contact meer.
Deze ervaring heeft mij geleerd hoe belangrijk het is om vluchtelingen vanaf het allereerste begin goed te begeleiden bij taal, opleiding en werk. Juist die samenhang geeft nieuwkomers perspectief op een zelfstandige toekomst. Dat kunnen én moeten we in Nederland goed organiseren: met een heldere procedure, persoonlijke ondersteuning en zo snel mogelijk een passende plek op de arbeidsmarkt.
ABU-leden brengen dagelijks mensen en werkgevers bij elkaar, ook wanneer extra begeleiding nodig is. Door hun kennis van de arbeidsmarkt, werkgevers en passende ondersteuning kunnen zij meer nieuwkomers duurzaam aan het werk helpen. De ABU draagt daarom graag bij aan de plannen van minister Aartsen om meer werkplekken voor nieuwkomers te realiseren. En mijn broer en zus? Met hen gaat het goed. Ze hebben uiteindelijk hun eigen weg gevonden — niet zonder hobbels. En gelukkig is ook het contact hersteld.
Afbeelding is gegenereerd door AI.
Het laatste nieuws
Wat heb jij nodig om toegankelijker te ondernemen?
Het programma MKB Toegankelijk doet landelijk onderzoek naar fysieke, digitale en sociale toegankelijkheid bij ondernemingen. Help hen door een peiling...
Ik zeg niet alles wat ik te zeggen heb
Openstaan voor een ander betekent niet dat je jezelf moet wegcijferen. Celine Ootes schrijft in haar column over dit spanningsveld.
Diversity Day: Zuidoost Werkt in de schijnwerpers
Aan de ene kant van het spoor ligt Amstel III, een kantorengebied dat economisch gezien geldt als de nummer één...