ABU: Algemene Bond Uitzendondernemingen

Waarom internationale vakkrachten jarenlang bij Aelbers blijven

Op bezoek bij...

De internationale vakkrachten van Aelbers werken aan prachtige infrastructuurprojecten, ‘kunstwerken’ in vakjargon. Dat zij het naar hun zin hebben, blijkt ook wel uit het feit dat ze vaak decennia blijven. Directeur Peter van Zaanen: “Onze medewerkers zijn geen voorbijgangers. We zorgen heel goed voor hen.”

“Wij opereren als een familie”

Peter van Zaanen, directeur Aelbers

Wie zijn jullie en wat doen jullie?

“Wij zijn Aelbers. Wij leveren al bijna 30 jaar internationale vakkrachten voor de civiele betonbouw. Onze medewerkers, zo’n 350 in totaal, bouwen mee aan viaducten, (spoor)wegen, tunnels en stations. Vaak gaat het om mooie, grote infrastructurele projecten, zoals Ring Zuid in Groningen of De Groene Boog in Rotterdam. Kunstwerken noemen we dat in ons vakgebied.”

Is dat niet lastig in deze tijd, waarin stikstofproblematiek vaak roet in te eten gooit bij bouwprojecten?

“Het beïnvloedt ons, ja. Projecten vallen stil of worden uitgesteld. We zien dat aanbestedingen nu vaak in 2 delen worden opgesplitst. Waar we vroeger bij grote projecten 4 jaar konden ‘knallen’, is dat nu soms over wel 10 jaar uitgespreid. Dat zorgt voor een andere dynamiek. Tegelijkertijd levert de energietransitie ons ook mooie nieuwe projecten op, zoals de bouw van een waterstoffabriek of een windmolenpark.”

“Tachtig procent van de medewerkers is bij ons in vaste dienst.”

Peter van Zaanen, directeur Aelbers

Wat opvalt is dat vakkrachten zeer lang bij jullie blijven werken. Dat is best bijzonder in de uitzendwereld.

“De eerste generatie Duitse vakkrachten gaat nu met pensioen: onlangs hebben we afscheid genomen van twee collega’s die 19 en 21 jaar bij ons gewerkt hebben. Ik denk dat dit komt doordat wij als een familie opereren. Ik heb een hele grote hekel aan het woord arbeidsmigrant. Onze krachten zijn geen ‘poppetjes’, geen voorbijgangers. Het zijn mensen die we behandelen zoals wij zelf ook behandeld willen worden. Netjes, met respect. 80% van de medewerkers is bij ons in vaste dienst. We zorgen goed voor ze, tonen belangstelling voor hun thuissituatie. En het helpt natuurlijk ook dat ze aan prachtige projecten kunnen werken. Ze zijn trots op hun werk.”

Dat ‘opereren als familie’ kunnen we bij Aelbers ook letterlijk opvatten, begrijp ik.

“Het gebeurt regelmatig dat vaders hun zoons motiveren om voor ons te komen werken. Die begint dan als bouwopruimer en kan via onze eigen digitale leerweg opklimmen en een gekwalificeerde vakkracht worden. Die familieband zorgt ook voor een positieve sociale controle.”

Werken er ook nog Nederlanders voor u?

“Enkele. We staan zeker open voor hen. Maar het grootste deel van de Nederlandse vakkrachten is zzp’er geworden. Ongeveer de helft van onze medewerkers komt uit Polen, de rest uit Slowakije, Roemenië, Hongarije, Duitsland en Bulgarije. We huisvesten hen in eengezinswoningen, met maximaal 4 mensen per woning. Die lat ligt hoog, al 30 jaar trouwens. Na een dag hard werken samen, wil je privacy, je eigen slaapkamer. Ook als je familie bent.”

Hoe werkt dat, al die verschillende culturen?

“We willen mensen en culturen verbinden. Door hen dat familiegevoel te geven en ook door samen het gesprek aan te gaan. Veel van onze medewerkers komen uit traditionele culturen. Hoe werkt dat dan als de hoofduitvoerder een vrouw is? Daar spreken we dan over. Maar je kunt die culturele verschillen ook als kracht benutten.”

Hoe dan?

“Oost-Europese medewerkers zijn gewend binnen een hiërarchie te werken. Als ik als directeur over de bouwplaats loop en laat blijken dat ik veiligheid heel belangrijk vind, dan heeft dat impact. Datzelfde geldt voor onze werkcoaches, dat zijn ervaren voormannen die de taal van hun collega’s spreken. Ook zij genieten respect. Zo zorgen we voor structuur, transparantie én een veilige werkomgeving. Ons mantra is: veilig wonen, veilig werken en veilig durven communiceren.”

Veiligheid is belangrijk.

“Zeer. Dat moet wel in ons vakgebied. Op de veiligheidsladder hebben we trede 3, als eerste detacheerder in de civiele betonbouw in Nederland. Wij rusten onze krachten ook extra professioneel uit. Ik krijg op bouwplaatsen ook vaak te horen: wat lopen jullie mensen er representatief bij. Veiligheid is ook belangrijk voor het thuisfront. Dat wil weten dat hun dierbaren veilig zijn in Nederland. Dit laten wij ook zien via onze uitingen op social media. Door middel van foto’s gemaakt door action cams en drones laten we zien hoe we werken en waaraan we bouwen. We printen zelfs foto’s uit voor onze vakkrachten. De familie ziet dan ook: papa zit goed, is veilig en doet werk waar hij trots op kan zijn. En als papa goed zit, denkt de zoon: dat wil ik ook. Dat is voor ons natuurlijk fijn. In Polen zijn de lonen flink gestegen, dus je moet echt iets extra’s bieden om mensen te interesseren voor werk in Nederland.”

En dat betekent dat je kwaliteit moet bieden.

“Op alle vlakken. Een klein voorbeeld. Als bij mij de wifi uitvalt, betekent dit hooguit dat ik een avondje niet kan surfen op internet. Maar voor onze vakkrachten betekent het dat ze niet met hun thuisfront kunnen communiceren. Dus de wifi moet altijd goed zijn, ik heb dat zelfs op laten nemen in de afspraken met de verhuurders van onze woningen.”

Best een vreemd idee dat al die prachtige infrastructurele werken, toch een beetje Nederlands trots, worden gebouwd door internationale vakkrachten. Ik denk dat veel Nederlanders zich daar niet van bewust zijn.

“Zonder deze vakkrachten valt in Nederland de infrastructurele bouw stil, net zoals veel andere sectoren. De dubbele moraal in Nederland stoort mij. Wij zouden in Nederland wel wat zuiniger met deze waardevolle medewerkers om mogen gaan. En meer waardering mogen hebben voor de branche die dit mogelijk maakt.”

Gerelateerde artikelen