Werk van waarde voor iedereen: hoe IU Groep inzet op een inclusieve arbeidsmarkt
Arjan Hummel, algemeen directeur van de IU Groep, wil met zijn labels graag winst maken, maar nooit zonder de menselijke maat uit het oog te verliezen. “Wat wij doen is niet vernieuwend of hoogdravend, maar eerlijk, degelijk en netjes. En we geven iedereen een kans.”
“Werk is de sleutel tot snelle integratie.”
Arjan Hummel, algemeen directeur van de IU Groep
Wie zijn jullie en wat doen jullie?
“Wij zijn IU Groep, een familie van bedrijven in de flexbranche in de omgeving Apeldoorn, Zwolle, Lichtenvoorde en Deventer. Aan de basis staat Intermediair Uitzendbureau. Daarnaast hebben we Zorgmensen, 50+ Werkt en Buddo, dat zich richt op mensen aan de zijlijn van de arbeidsmarkt. Tot slot hebben we nog een speciale tak van ons uitzendbureau: Go Ahead Eagles Werkt. De rode draad hier is verbinding; tussen de voetbalclub, de regio, bedrijven en kandidaten.”
Wat is jullie missie?
“Die luidt: werk van waarde creëren voor iedereen. Wij geloven erin dat iedereen recht heeft op een eerlijke kans op werk. Ongeacht leeftijd, achtergrond of afstand tot de arbeidsmarkt. Of je nu 50+ bent, statushouder, asielzoeker, Wajonger of iemand uit de bijstand. Wij willen de menselijke maat terugbrengen in de uitzendbranche. De sector ligt door misstanden onder een vergrootglas. Terecht, maar daardoor raken goede uitzenders ondergesneeuwd. Wij laten zien dat het anders kan. Menselijk. Betrokken. Geen snelle jongens, maar een solide partner. We nemen onze verantwoordelijkheid als werkgever op alle vlakken zeer serieus. Als je het met de politiek zou vergelijken, dan is ons verhaal een CDA-verhaal.”
Licht eens toe?
“We zijn een tikje conservatief, met veel gemeenschapszin. Wat we doen, is niet heel spannend, vernieuwend of hoogdravend, maar degelijk en eerlijk. Dat klinkt misschien niet heel sexy. Maar wie zich vandaag meldt, heeft morgen werk en kan zaterdag een biertje kopen in de kroeg. Zo maken we het verschil en dat is prachtig. IU Groep is zakelijk en sociaal. In die volgorde. We willen winst maken, maar enkel op een menswaardige manier. Dat lukt goed en dat schept genoegen.”
Je pleit ervoor asielzoekers eerder de mogelijkheid te geven te gaan werken.
“Ja. Asielzoekers mogen pas na zes maanden werken, terwijl dat in mijn ogen veel te laat is. Werk is juist de sleutel tot snelle integratie. Wie werkt, leert de taal sneller, bouwt sociale contacten op en voelt zich onderdeel van de samenleving. Werk geeft structuur, eigenwaarde en zelfstandigheid. Voor de samenleving betekent het minder afhankelijkheid van opvang en uitkeringen, en voor werkgevers biedt het gemotiveerde mensen die bijdragen aan het verlichten van de arbeidsmarktkrapte.
Ik ben daarom blij dat het kabinet nu heeft besloten de regels aan te passen (red. asielzoekers met een grote kans op een verblijfsvergunning mogen vanaf 12 juni 2026 al na 3 maanden aan het werk). Dat is een stap in de goede richting. Het bevestigt precies wat wij in de praktijk al zien: vroeg aan het werk gaan, versnelt integratie én versterkt onze economie. Als je Nederland zou bekijken als businesscase, dan is dit een no brainer.”
Zelf hebben jullie de daad bij het woord gevoegd.
“Ja. Ons label Buddo werkt samen met het COA en dat is succesvol. We zijn nu een klein jaartje onderweg met deze doelgroep en hebben ongeveer vijftig asielzoekers aan werk geholpen. Dan reken ik andere nieuwkomers, zoals Oekraïners, niet mee. Wij regelen alle tewerkstellingsvergunningen, begeleiden het hele proces en verzorgen leiding en toezicht op de werklocatie. We laten dus in de praktijk zien dat het kan.”
Waar zie je nog kansen op dit vlak?
“De kansen voor asielzoekers op de arbeidsmarkt zijn groot, maar de praktijk blijft weerbarstig. Overplaatsingen maken het moeilijk om continuïteit te bieden, en de administratieve drempels houden velen onnodig aan de kant. Daarbovenop spelen vooroordelen nog te vaak een rol – mensen worden beoordeeld op hun status in plaats van op hun inzet. En dat terwijl ik dagelijks zie hoe gemotiveerd deze groep is: ze willen werken, leren en bijdragen. Hun energie en motivatie brengen nieuwe perspectieven op de werkvloer. Met de nieuwe regelgeving in aantocht hoop ik dat meer werkgevers deze stap durven te zetten. Als we dat potentieel beter benutten, helpen we niet alleen hen vooruit, maar versterken we ook ons bedrijfsleven én de samenleving.”
Wat is voor jou een uitdaging in de huidige markt?
“De invoering van de nieuwe Cao voor Uitzendkrachten. Dat heeft ontzettend veel voeten in de aarde. Dat geldt ook voor het toelatingsstelsel (Wtta). Ik verwacht dat de komende 2 à 3 jaar pittig zullen worden. En ik hoop dat we daarna weer de preferente vorm van flex zullen zijn. Handhaving op malafide bureaus is daarbij cruciaal. Wij zijn de nette jongetjes van de klas, maar daarnaast bestaat een parallelle wereld van bureaus die heel hard lachen om alle regeltjes waar wij aan moeten voldoen.”
Nog meer uitdagingen?
“Uitzenden heeft een imagoprobleem. Ik ben daarom voor een campagne, een soort Postbus 51-achtig spotje. Ik ben trots op wat ik doe, maar als ik op een verjaardag zeg dat ik uitzender ben, krijg ik meteen vragen. Kijk ook naar de vakbonden: die beschouwen ons als vijand. Jammer. Druk ons aan de borst, omarm ons! De behoefte aan flex blijft. Geef ons ruimte om dit op een ordentelijke manier in te vullen, dan houd je controle. Laten we een beetje lief voor elkaar zijn. Werkgevers, gemeenten, UWV, vakbonden: samen vormen we het ecosysteem van de arbeidsmarkt en uitzenders zijn daarbij de smeerolie. We moet elkaar heel houden. Als we samenwerken en elkaars meerwaarde erkennen, houden we werkend Nederland aan de gang.”
Hoe verwacht je dat de uitzendbranche er over 3 jaar voor staat?
“De taart wordt kleiner, maar als de malafide bureaus weg zijn, blijft er alsnog een groter deel over. Dat vraagt wel om een zuivering van de branche. Dat betekent dat er meer handhaving moet komen, maar ook dat wij zelf, de ‘goeden’, meer zelfreflectie mogen tonen. Die race to the bottom moet stoppen. En opdrachtgevers moeten zich realiseren dat aan fatsoenlijk werk een prijskaartje hangt.”
Wat is jouw persoonlijke drive?
“Er zijn veel mensen die het zwaar voor hun kiezen krijgen in het leven. Het liefst zie ik dat al die mensen via ons werken. Dan weet ik zeker dat ze het goed hebben.”
